Caramba 30 september 2005

21 September... sms'je van Fox... Waaaaaat? Kane komt naar Caramba!? En ik mag komen? Aaaaaaaah! 30 september... half dagje school... elke minuut ietsje zenuwachtiger worden... en om 15.30 u. eindelijk de VTM-gebouwen in zicht krijgen... Me aangemeld aan de balie... Iemand kwam me halen... lift deed het ff niet... Dan maar iets langer wachten... We kunnen ook met de trap gaan, toch? Nou nee, die lift moet het maar gewoon doen. Eindelijk toch boven geraakt. Blijkbaar was ik de eerste, even later kwamen de winnaars van de prijsvraag van Rockane toe, gezellig even gepraat, tot we weer voetstappen hoorden in de gang... Jaaaaa, daar is iedereen!!

Om 17.15 u. mochten we de studio in, goed plaatsje zoeken, en toen er werd afgeroepen "10 seconden voor begintune" had ik door dat ik helemaal vooraan zat... 7... 6 ... 5... Ok, nu is er echt geen weg meer terug... 4... 3... 2... KLAPPEN!!!...1.... GO... vj. Jan komt binnen onder een héél luid applaus van ons, wij worden steeds zenuwachtiger, Jan vermeld dat 'De Hollanders' vandaag in de show zitten en toen was het al tijd voor een clipje. Katherine? Ja, die vinden wij echt fantastisch hoor...

We kregen even tijd om te ademen, mijn zenuwen verdwenen, want het was echt super relax allemaal. Dan was het even 'ons' moment, het publiek werd bestormd met vragen, gelukkig ik niet, de rest kan dat toch veel beter. Zoals Elke, Barbara en Dorien. Wat? punt BE punt TT? Tijd om promo te maken Dorien! Oef, da's gelukt! Kanepromoladies komen straks aan de beurt, eerst was het even Toon's tv-debuut... hoe lief...

Na de reclame mochten 'De Hollanders' binnen... KANE!!!!... Ik weet niet wat de rest voelde op het moment dat Kane binnenkwam, maar mijn hart begon drie keer sneller te slaan, een warme gloed doorkruiste heel m'n lichaam en alsof dat nog niet genoeg was, kwam Dinand recht voor me staan. Ik had even een bijna-flauwval-momentje, maar als je dan ziet hoe leuk het eraan toe ging, waren er bij mij na enkele minuten geen zenuwen meer te ontdekken. Op zo'n moment zie je echt wel dat het drie gewone fantastische mannen zijn. Hoe Rock 'n Roll is Kane? Dennis vond hen echt wel een 8.5 waard, en daar waren wij het helemaal mee eens... Tijd om dat te bewijzen... Welk nummer gaan jullie spelen? Nou, zij wisten het niet meer, maar wij hadden snel genoeg door dat het een fantastische versie van Something to say zou worden. Het voelde aan als een mini privé-concert, alleen voor ons. Het waren in ieder geval een paar minuten puur genieten.Tijd voor een clipje... Hoe noemt dat liedje ook alweer? Dinand had er geen idee van, Jan ook niet, het was iets met dj. Tiësto. En ja, het was hét liedje dat schuldig is voor mijn Kane-verslaving, het liedje waar het voor mij allemaal mee begonnen is, Rain down on me. Dennis had de clip nog nooit gezien, Dinand wel, want hij was daar heel toevallig bij toen...

Kennen jullie Kurt Rogiers? Wie? Kurt? Ja, die kennen we al jaren... Ow leuk, toevallig hangt hij aan de lijn, daar op het scherm zie je trouwens een foto van hem. Oow ja, die Kurt. Volgens mij vond hij het niet zo leuk dat Jan vroeg of er gephotoshopt was aan z'n buik, maar iedereen keek toch meer naar dat linker meisje, want Dennis wou toch zo graag weten hoe ze er aan de voorkant uit zag. Nou, Dinand mocht dat zeggen van Kurt, hoe kon hij dat nu weten? Maargoed, daarna kwamen wij te weten dat Dinand The blair witch project een Scarry movie vindt. Daarna leuke telefoontjes, leuke vragen... En dan gaan we nu naar Judith uit Lombardsijde. "Oh nee, dat meen je niet!" Dacht ik toen... (Da's dus m'n beste vriendin). Haar vraag was of hij uiterlijk belangrijk vindt als hij voor zijn fans verschijnt. Hij vindt het dus wel belangrijk voor zichzelf, maar hij doet het niet voor zijn fans... Hij laat gewoon de natuur zijn gang gaan. Toen begon iedereen wel heel spontaan te lachen denk ik, met alle blikken gericht op zijn blonde haar. Mij heeft het in iedere geval niet gestoord, ik vond het best leuk! "En Judith? Ik krijg dat gesigneerde shirtje wel van je he?"

Mensen bleven bellen naar 070/222 'whatever', vragen bleven komen en toen was het even aan Fox om promo te maken voor de Kanepromoladie-site... De Kanequiz werd gespeeld... Elke won... En toen was het nog een laatste keertje heel erg genieten van -Hoe noemt dat nummer nu ook alweer?- Fearlesssssss...

Caramba! was gedaan, wij mochten afscheid nemen van Kane, het waren momenten om nooit te vergeten. En als ik achter mij keek, zag ik toch alleen maar lachende gezichten, en dat zegt wel genoeg, toch?

Dan maar iets gaan drinken om even na te praten? Waar zullen we naartoe gaan? Iets zoeken in het centrum van Vilvoorde? Ik zat bij Drops, Robyn en Fox in de auto, op zoek naar Vilvoorde centrum. We volgden gewoon de borden met 'centrum' op, toch? Ja, dit ziet er een leuk cafeetje uit, gaan we hier? Euhm... toen we ervoor stonden zijn we wel heel snel tot de conclusie gekomen dat we daar toch maar niet zouden gaan... Meiden... instappen... NU! Deuren en ramen op slot? Dan maar gewoon richting station... We waren al blij dat we het 'Belgische' verkeer overleefd hadden, hahaha. Dan een uitgebreid knuffelmoment...

Op zoek naar de juiste trein, nog even nagepraat en dan op weg naar huis... Ik moest nog overstappen in Brussel-noord, ja ook dat heb ik overleefd, en dan nog 1.5 uur nagenoten op de trein... mp3'tje opgezet, iedereen een sms'je gestuurd over hoe fantastisch het was, en voor ik het wist stond ik weer in Oostende.

Het was een dag om nooit te vergeten, het was fantastisch, het was uniek, het was ongelooflijk, het was een droom, het was gewoon waanzinnig leuk! Dankjewel Fox, dat ik dit mocht meemaken. En dankjewel aan iedereen die er was, ik denk wel dat het voor jullie net zoveel betekende als voor mij, het was een fantastische dag... ik zie jullie in de AB en/of de Vooruit... Caramba!

Dina